Follow That Page stuurt u een email wanneer deze pagina wordt gewijzigd.
|
Sharon & de Kindertelefoon.
"Met de Kindertelefoon."
"Hallo, eh, met Sharon, ik heb een probleem. Wij worden soms een beetje gepest."
"He, wat rot voor je. Kun je er wat meer over vertellen?"
"Nou, ik ben president van Israël en heel vaak komen er Palestijnen in mijn land en die laten bommen ontploffen en dan gaan er mensen dood."
"Wat vervelend zeg! En wat doe jij dan?"
"Nou, ik word dan super boos, en ik stuur mijn straaljagers om ze te bombarderen. Maar er zijn er veels te veel en dan gaan ze nog meer zelfmoordacties doen. Dan voel ik me helemaal rood van woede worden!"
"Ja, dat is ook om woedend van te worden. En hoe denk je dat zij het vinden dat je ze bombardeert?"
"Tja, het zijn zulke rotjongens weet je, ze bechouwen het als een excuus om nog meer aanslagen te doen. En hun nieuwe leider doet er ook al niets aan."
"Dus zij plegen aanslagen, jij wordt dan natuurlijk heel boos, jij gaat ze dan bombarderen en dan gaan ze nog meer aanslagen plegen. Klopt dat?"
"Ja, en ik ben het echt helemaal zat, ik wil dat het ophoudt!"
"Heb je al eens geprobeerd met ze te praten in plaats van te bombarderen? Heb je ze wel eens gevraagd waarom ze aanslagen plegen?"
"Praten met ze? Zou dat helpen?"
"Ik denk dat het best wel zou kunnen werken. Als je naar ze luistert en hun bezwaren serieus neemt, zouden de aanslagen best kunnen stoppen."
"Hmmm. Ik ga dat gewoon proberen als ik morgen weer naar mijn werk ga."
"Heel verstandig! Het is misschien best wel moeilijk in het begin, misschien duurt het lang voordat ze niet boos meer zijn! En als je nou wilt laten weten hoe het is gegaan, of als je nog een keertje met de Kindertelefoon wilt praten, dan kun je altijd bellen, hè?"
"Goed, dank je. Nou, doei!"
"Sterkte! Doei!"
(Waren alle wereldleiders maar een klein beetje kind.)
Onno -
16 jan 2005, 23:03 -
1 reactie
|
