Follow That Page stuurt u een email wanneer deze pagina wordt gewijzigd.
|
Bye bye Schoolbank.nl
Ik had onderstaande korte teksten op Schoolbank.nl gezet, en nog geen maand later gingen ze geld vragen aan hun bezoekers om deze (en andere) teksten te mogen lezen. Ho, wacht eens even, zo zijn we niet getrouwd! Als mensen geld gaan verdienen met mijn teksten mogen ze dat niet doen zonder mijn toestemming. En die hebben ze niet.
En dan vandaag dit. Claudia die ik ken van de lagere school stuurde mij via Schoolbank.nl een berichtje. Ik wilde graag antwoorden, maar hoe? Een reply op haar bericht zou naar een afvalbak bij Schoolbank.nl gaan. Ik logde dus in op Schoolbank en bekeek de opties. Dat was bitter weinig: ik kon óf een standaardberichtje terugsturen (keuzes zoals "Heb ik bij jou in de klas gezeten?" en "Ik houd nog steeds van je"), of betalen voor een uitgebreid lidmaatschap. Ja, doei! Het emailadres van Claudia kon ik echter niet vinden, en er was ook geen mogelijkheid om haar mijn emailadres te geven. Claudia, ik hoop dat je dit leest. Reageren op mijn website is en blijft gratis.
Deze twee akkefietjes samen hebben mij doen besluiten om mijn teksten van Schoolbank.nl weg te halen en hier neer te zetten. Klasgenoten zijn van harte welkom om hun eigen verhalen toe te voegen.
Willem Alexanderschool
Ha, bij David, Rein, Tony, Jan-Willem, Michel, Sierk & Leo, Dirk, Marco & Niek, Geert, Rudy, Peter, Lydia, Margreet, Saskia, Claudia, Lia.
Mijn vroegste herinnering was aan Arjan. Wie, Arjan? Jawel, die zat in onze jaargang, maar iedereen zal hem wel vergeten zijn, want halverwege de eerste klas verhuisde hij weg. Tot mijn grote verdriet, want hij was mijn grote speelkameraad.
David was de grootste komiek. Hij hoefde maar een klemtoon verkeerd te leggen (timotheus) en wij lagen dubbel.
Verder hele goede herinneringen aan meester Jansen, vooral toen de halve klas ziek werd en de overgebleven helft een enorme maquette ging bouwen.
Ook erg leuk was het kamperen met meester Visser op Texel, waarbij onze tent vol water liep. Zet nooit je tent in een kuil.
Jan Arentsz
Ik bleef zitten in de vijfde en kwam toen terecht in een erg leuke groep, met o.a. Oscar, Robert, Bertus.
Absoluut hoogtepunt vond ik het meedoen met de musical, de eerste van wat een jaarlijkse traditie zou worden.
"Wil jij eunuch spelen?" vroeg regisseur Rudi Oranje.
Ja hoor, hardstikke leuk, wat is dat?
Harembewaker? Oh, leuk.
Ontmande harembewaker... Oh.
Ik kreeg een mooi glitterpak aan met krulpuntsloffen en enorme wenkbrauwen opgeplakt en een plastic kapje over mijn hoofd om mij kaal te doen lijken. Als ik geweten had dat het zo ging zweten had ik mij echt kaalgeschoren.
De repetities waren altijd lachen. "Wie zorgt er voor een mand met fruit tijdens de ligmaaltijdscene?" vroeg de regisseur.
"Ach," zei Bertus, "Dat fruit komt vanzelf wel uit de zaal."
Leuk was ook dat Oscar en ik tijdens tussenuren zwartwitfoto's gingen afdrukken in de donkere kamer. Met de oogst gingen we dan naar de vaste hangplek tussen trap en garderobe (gebouw Mandenmakerstraat) waar onze klasgenoten meestal positief commentaar gaven.
Enkele markante leraren:
Grauf "Adoe, mensen! Lekker hobby'en!"
Ooievaar (Ooyevaar? Ooijevaar?) wiens versie van Gijsbrecht van Amstel met Truus & ziekenwagen zo in een cabaretvoorstelling had gekund;
Tekenlerares mw Slot, een schat van een mens;
Schooldekane mw Bosma, die op raadselachtige wijze een haarfijne analyse gaf van mijn studietijd, nog voordat deze was begonnen.
Onno -
27 sep 2006, 23:03 -
4 reacties
|
